Emanuel Lasker (
Berlinchen,
24 de decembro de
1868 -
Nova York,
11 de xaneiro de
1941) foi un xadrecista, matemático e filósofo alemán, campión do mundo de 1894 a 1921. Está considerado o segundo campión mundial deste deporte.
Naceu en Berlinchen,
Brandeburgo, Alemaña (actualmente
Barlinek en
Polonia), onde o seu pai traballaba nunha
sinagoga. Aos once anos foi a Berlín a visitar ao seu irmán maior Berthold, quen lle ensinou a xogar e desde entón sentiuse fascinado polo xadrez.
Na escola secundaria demostrou gran talento para as matemáticas e en 1888 regresou a Berlín para ingresar na facultade de Matemáticas e Filosofía.
Dividindo o tempo entre os seus estudos universitarios e os xadrecísticos, progresou de tal forma no xogo que alcanzou o título de mestre en 1889.
Máis tarde venceu en quendas individuais a Bardeleben, Mieses, Bird e Blackburne.
Xa pensando na posibilidade de converterse en campión mundial, desafiou a
Tarrasch, pero este declinou, respondendo que primeiro debía vencer nun torneo importante.
Así as cousas decidiu dar un paso audaz: viaxar a Estados Unidos onde vivía o campión
Wilhelm Steinitz. Logo de dous anos de vitorias, incluíndo un enfentamiento con Showalter, conseguiu que se concertase un encontro con Steinitz. O encontro celebrouse en
1894 en
Nova York,
Filadelfia e Montreal, terminando co triunfo de Lasker ( +10 -5 =4).
A partir dese momento, disputou os seguintes encontros polo título de campión do mundo de xadrez:
En
1896-7 en Moscova contra
Wilhelm Steinitz (encontro de desquite): ( +10 -2 =5).
En
1907 en Nova York, Filadelfia, Baltimore, Chicago e Memphis contra
Frank Marshall, co resultado de: +8 -0 =7.
En
1908 en Düsseldorf e Múnic contra
Tarrasch, a quen derrotou por: +8 -3 =5.
En
1910 en Viena e Berlín, Lasker empatou con
Schlechter tras disputar 10 partidas ( +1 -1 =8), conservando o título.
No mesmo ano
1910 derrotou a
David Janowski en Berlín ( +8 -0 =3).
Finalmente perdeu o título ante
Capablanca en
1921 na Habana, sen lograr gañar ningunha partida (-4 =10).
Tamén participou en numerosos torneos, gañando algúns moi prestixiosos:
Hastings (
1895),
San Petersburgo (
1896) e
Nova York (
1924).
O seu estilo foi chamado "psicolóxico", dado que moitas veces seleccionaba continuacións que non eran necesariamente as mellores, senón as que máis complicaban ao adversario co que se enfrontaba. Así, en posicións obxectivamente perdidas, introducía complicacións onde a súa formidable capacidade táctica permitíalle saír triunfante.
Da súa vida á marxe do taboleiro pode citarse que foi amigo de
Einstein, cuxas teorías seguía con interese, así como que en
1934 os seus bens foron confiscados polos
nazis dado a súa orixe xudía e tivo que abandonar
Alemaña.
Tamén inventou un xogo de taboleiro denominado
Lasca cuxas regras publicou por primeira vez en 1911.
Lasker publicou un libro titulado Kampf (Loita) en Nova York, editado en 1907 por Lasker Publishing Company, e que sería traducido ao inglés co título Struggle. En devandita publicación, que foi un desastre comercial, profunda sobre o concepto da loita, a estratexia e a confrontación desde un punto de vista filosófico.
O seu último gran torneo foi o celebrado en Nottingham en
1936, morrendo en
1941 nos
Estados Unidos.
